เพริศเพลิน

ชมอาทิตย์อุทัยแบบ XXX

(ภาพประกอบเอามาจากเวปไซต์ค่ะ)

การชมพระอาทิตย์ขึ้น หรือ ตกเป็นกิจกรรมยอดฮิตของการท่องเที่ยว ฉันก็ได้ไป
ชมการขึ้นนลงของดวงอาทิตย์มาก็หลายแห่งหลายประเทศแล้ว บอกได้ว่า ประสบการณ์ที่เมืองBeppu ประเทศญี่ปุ่น เป็นการชมพระอาทิตย์ขึ้นที่ exotic, exciting และ (เรท)X มากที่สุดในชีวิต

เมือง Beppu เป็นเมืองที่มีชื่อเสียงเรื่องบ่อน้ำแร่มากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น  ฉันและเพื่อนๆอีก 7 คนพากันไปเที่ยวเกาะคิวชูตอนเดือนกุมภาพันธ์ปี 2020 ก่อนปิดประเทศเนื่องจากโควิด19ไม่นาน เราไปกันหลายเมืองของเกาะคิวชู ตระเวนแช่น้ำไปตามแหล่งที่มีชื่อเสียง จบลงที่เมือง Beppu ณา เพื่อนผู้แสนดีหัวหน้าทริป จัดให้เราพักที่ Suginoi Hotel ซึ่งเป็นโรงแรมขนาดใหญ่เป็นตึกที่มีหลายปีก หลายชั้น ณาบอกว่าจะได้เปลี่ยนบรรยากาศจากโรงแรมแบบ Onsen ทั่วๆไป ซึ่งก็เป็นการเลือกที่ถูกต้อง

ห้องอาบน้ำแร่ของโรงแรมนี้ใหญ่โตมาก มีทั้งแบบภายในและภายนอกอาคาร ตั้งอยู่บนชั้นที่ค่อนข้างสูง ถ้าออกไปแช่น้ำแร่ในบ่อภายนอก (ซึ่งแน่นอน…ต้องแก้ผ้า) ก็จะได้เห็นวิวของเมืองและเห็นทะเลอยู่จี๊ดนึงไกลๆ  เมื่อเราเข้าพัก เค้าจะมีการแจ้งว่าวันรุ่งขึ้นพระอาทิตย์จะขึ้นเวลากี่โมง

คืนนั้น พวกเราก็พากันไปอาบน้ำแร่รอบนึงก่อน ออกไปบ่อนอกอาคารก็เขินหน่อย แต่ก็ยังดีที่เป็นตอนกลางคืน เดินเวิ้งว้างไปตามบ่อเล็กบ่อน้อยก็ยังไม่ค่อยกระไร คุยกันว่าเราก็ไม่อยากพลาดการชมอาทิตย์อุทัยซึ่งมุมที่จะได้เห็นต้องมองจากบ่อน้ำแร่ภายนอก กับสระว่ายน้ำ(ซึ่งไม่มีใครลงเพราะเป็นหน้าหนาว)เท่านั้น จึงตื่นกันแต่เช้า กระมิดกระเมี้ยนเดินออกไปภายนอกซึ่งสว่างแล้ว แต่ละนางหาทำเลเหมาะๆที่คิดว่าน่าจะเห็นขอบฟ้าอันไกลโพ้นได้ดีที่สุด ทั้งญี่ปุ่น ไทย ทั้งสาว ทั้งแก่แช่อยู่ในบ่อโผล่แต่หัว หันหน้าไปทางเดียวกันคือ “ทะเล” รอคอยอย่างอดทน  พอแสงแรกของพระอาทิตย์มาถึง เสียงคนญี่ปุ่นพากันพูดว่า “มาแล้ว มาแล้ว” เท่านั้นแหละ ไม่มีการนัดหมายใดๆ สาวๆทั้งหลายพร้อมใจกันลุกขึ้นยืนพรึ่บ  เพื่อจะได้มองพระอาทิตย์ที่ขอบฟ้าให้ถนัดถนี่ที่สุด ชัยภูมิข้าพเจ้าอยู่กลางบ่อจะนั่งแช่อยู่แต่ในน้ำเห็นแต่ก้นสาวแก่แม่ม่ายญี่ปุ่นกระไรได้  ยืนตามสิคะ รออะไร แค่นั้นไม่พอ บรรดาโอบาซัง(คุณน้า) โอบ้าซัง(คุณยาย) พากันยกมือขึ้นพนมก้มหัวขอพรจากพระสุริยา ปัทมาไม่รอช้า ยกมือตามขอพรทันที “ขอให้พ่อแม่ลูกช้างอาการดีขึ้นจากการป่วยด้วยเถิด…เจ้าประคู้น”

ไม่นานหลังจากนั้นบรรดาชีเปลือยทั้งหลายก็ลดตัวลงนั่งแช่น้ำอีกแป๊บ เพราะมันหนาว  แล้วก็พากันแยกย้าย

ไม่นึกไม่ฝันเหมือนกันว่าจะมีวันนี้ที่ตัวเองยืนแก้ผ้าขอพรจากอาทิตย์อุทัย  X ไหมล่ะ?

0

ครูบรูซ แกสตัน ครูผู้เป็นครูโดยแท้จริง

เพื่อนๆคงยังจำครูบรูซ หรือชื่อภาษาไทยของครูคือ อาจารย์บุรุษ เกษกรรณ ได้ใช่ไหม ครูบรูซเป็นอาจารย์ฝรั่งอเมริกันที่พูดไทยได้ชัดแจ๋ว เล่นดนตรีไทยได้เก่งกาจกว่านักดนตรีไทยจำนวนมาก

รุ่นเราโชคดีมาก เพราะคือสมัยที่พวกเราเรียนปริญญาตรี ครูบรูซได้เข้ามาสอนที่สาขาการละครที่คณะ อาจารย์เป็นสามีอาจารย์สารภี แกสตัน อาจารย์สาขาวิชาภาษาฝรั่งเศส

ครูบรูซสอนสารพัดวิชาที่เกี่ยวข้องกับเรื่องดนตรี และการฝึกเสียง เช่น. วิชา Voice Train, Advance Voice Train , Musical Theatre, Opera ฯลฯ แล้วก็ประพันธ์ดนตรีประกอบการแสดงละครมากมายให้สาขาการละคร
 

ช่วงที่เรียนเอกละครที่คณะอักษรศาสตร์เราเคยสนใจทางดนตรีอย่างมากมาย  พอเจอครูที่เป็นนักดนตรีเต็มตัวเลยดีใจ ขอติดตามครูไปทุกคอร์สที่ครูสอน แล้วยังขอเรียนวิชา Individual Study กับครูอีกต่างหาก แต่กระนั้นก็ดี พอหนึ่งบอกให้เรารำลึกถึงครูบรูซ เราก็หนักใจนิดหน่อยเพราะประสพการณ์ที่เกิดขึ้นมันผ่านมาตั้งน้าน-นานมาแล้ว ตั้งแต่ครั้งที่รุ่นเราเป็นนิสิตอักษรศาสตร์ ตั้งเกือบ 40 ปีมาแล้ว คิดดูสิ เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก

เราเลยอยากชักชวนเพื่อนๆ ให้ช่วยกันรำลึกความทรงจำถึงครูบรูซ ครูดนตรีที่มีความเป็นครูโดยแท้จริงคนนี้ ใครคิดอะไรออกก็ฝากช่วยเขียนเล่าสู่กันฟังบ้างนะ


สำหรับเรา – ครูบรูซเป็นผู้เปิดโลกละครเพลง ครูทำให้เราสนใจทางด้านนี้ตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงบัดนี้ วิธีการสอนละครเพลงของครูมีทั้งการบรรยายเชิงประวัติศาสตร์ แล้วก็มีภาคปฏิบัติที่แสนจะสนุก แสนจะครีเอทีฟ  ครูไม่ได้หยุดอยู่แค่ละครเพลงแนวบรอดเวย์  ครูให้พวกเราฝึกร้องเพลงประสานเสียง  แนะนำดนตรีร่วมสมัยให้รู้จัก เช่น บทเพลง 4 นาที 33 วินาทีของ John Cage  ตอนที่ครูแนะนำให้พวกเรา “ฟัง” เพลงนี้ ก็งงกันไปทุกคน  ไหนล่ะเพลง  ? ไหนล่ะเสียง ?  ความจริงก็คือ เวลานักเปียโน “เล่น” เพลงนี้ เขาจะนั่งเฉยๆ เป็นเวลา 4 นาที 33 วินาที เนื่องจากเพลงนี้ เป็นเพลงที่แฝงด้วยปรัชญาลึกซึ้ง เป็นดั่ง “ที่ว่าง” ที่ปล่อยให้เสียงต่างๆที่อยู่รายล้อม ที่เรามักมองข้ามไป ได้ปรากฏขึ้น

ครูบรูซเชื่อมั่นว่าพวกเราจะสามารถสร้างสรรค์ดนตรีได้เอง ไม่ว่าจะมีพื้นฐานทางด้านดนตรีหรือไม่ก็ตาม เราเลยได้แบ่งกลุ่มกันสร้างงานละครเพลง โดยใช้เครื่องดนตรีแปลกๆ แสดงกันเอง แต่งเพลง สร้างเนื้อร้องกันเอง แสนจะสนุก

ครูฝากผลงานดนตรีประกอบละครที่ภาคที่สร้างแรงบันดาลใจให้เรามากมาย

พรายน้ำ คนดีที่เสฉวน อีดีปุสจอมราชันย์ แม่ค้าสงคราม พระสังข์-อิฟิกานีย์

เราโชคดีที่ได้เห็นวิธีการทำงานของครู ด้วยความที่เคยช่วยครูเปิดเพลงบรรเลงประกอบละคร เราได้เห็นความตั้งใจจริงของครู เห็นความมุ่งมั่นรักดนตรีของครู ทำให้นึกถึงที่อาจารย์สารภี ภรรยาครูเคยบอกว่า ครูบรูซไม่ได้เห็นความจำเป็นว่าจะต้องหยุดพักผ่อนไปไหน เพราะสำหรับครู การเล่นดนตรีเป็นเสมือนการได้พักผ่อนอยู่แล้ว

เมื่อเร็วๆ นี้ได้เห็นข้อเขียนของครูที่แสดงความเป็นครู อย่างเด่นชัด – ครูบรูซ ผู้รักดนตรีไทยเต็มหัวใจ ผู้อ่อนน้อมถ่อมตน และ มีความกตัญญูรู้คุณต่อครูของครูอย่างไม่เสื่อมคลาย – นั่นคือคุณลักษณะที่สร้างเสริมให้ครูเจริญก้าวหน้าในทางดนตรีจวบจนวาระสุดท้ายแห่งชีวิต

ขอยกข้อเขียนครูมาให้อ่านเป็นมงคลแห่งชีวิตของทุกคนนะ

เพื่อนๆ คนไหนมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับครูบรูซอีกบ้าง มาช่วยกันแชร์ความทรงจำเป็นการรำลึกถึงครูด้วยกันหน่อย

0